Zajęcia teatralne

Największą uwagę podczas siedmiu lat swojej pracy starałam się skupić na rozwoju pracy metodami teatralnymi, w których odkryłam największy potencjał rozwojowy nie tylko dla siebie, ale również dla dzieci.

Biorąc pod uwagę moje wcześniejsze doświadczenie z teatrem (ukończona Szkoła Aktorska Państwa Machulskich, prowadzę liczne warsztaty teatralne) czułam, że metody teatralne mogą nie tyle rozwinąć mój warsztat, ale przede wszystkim pomóc dzieciom w zrozumieniu wielu istotnych pojęć z zakresu relacji międzyludzkich i nie tylko.

Nie sztuka zapewnić dzieciom w przedszkolu bierny dostęp do sztuki. Sztuka uczynić je czynnymi uczestnikami sztuki. Podczas swojej codziennej pracy dydaktyczno – wychowawczo – opiekuńczej starałam się „przemycać” elementy sztuki aktorskiej. Dzieci z wielkim zainteresowaniem, uśmiechem na twarzy i zapałem uczestniczą w zajęciach na których pojawiają się pacynki, dzięki którym zajęcia stają się bardziej ciekawe, wesołe, nabierają całkiem innego wymiaru. Myszka Agatka, Żyrafa Agrafka, Miś Krzyś, Łoś Superktoś, Kung Fu Panda i Zuzia – to właśnie pacynki, które w zależności od tematu zajęć pojawiają się i odkrywają z nami wiedzę, ale również wesoło bawią się z dziećmi. Dzieci bardzo chętnie sięgają podczas zajęć po pacynki i odgrywają różne role wchodząc w interakcję z innymi pacynkami lub dziećmi.

Najczęściej na zajęciach teatralnych wykorzystuję dramę – metodę edukacyjno – wychowawczo – teatralną, dzięki której dzieci mogą zagrać „wszystkie role świata”. Praca metodami dramowymi pomaga w  realizowaniu wielorakich zadań programowych i funkcji wychowawczych. Dzieci wzbogacają swój poziom kulturalny, albowiem teatr stanowi wyjątkową gałąź sztuki i kultury. Rozbudowuje i kształtuje wyobraźnię, pozwala dostrzec sprawy innych ludzi, uczy wrażliwości. Poprzez udział w różnych formach teatralnych kształtuje się osobowość młodego człowieka, zapewniony jest wszechstronny rozwój psychospołeczny. Umacnia się także poczucie własnej wartości. Przygotowanie i udział w przedstawieniach aktywizuje dziecko, skłania do podejmowania zadań, umacnia więzi społeczne i emocjonalne.

Zabawa w teatr pozwala wykazać się inwencją i pomysłowością, a także twórczą postawą. Dziecko kreuje daną postać w przedstawieniu. Zastanawia się jak zagrać, aby zaprezentować się jak najlepiej. Zajęcia teatralne pobudzają do przeżywania różnorodnych pozytywnych emocji. Uczą pokonywać trudności i przeszkody. Nauczyciel prowadzący zajęcia także wzbogaca swój warsztat pedagogiczny. Poznaje potrzeby uczniów, ich zainteresowania, postawy, cechy pozytywne i negatywne. Wraz z podopiecznymi uczy się wyrozumiałości i cierpliwości, wzbogaca słownictwo, wrażliwość estetyczną, zasób wiadomości. Jest tu także praca nad wymową, dykcją, poprawnością językową.

Udział w zajęciach teatralnych pomaga osobom nieśmiałym odnaleźć siebie, uzewnętrznić swe przeżycia i potrzeby. Trzeba przecież przełamać nieśmiałość, tremę i wyjść na scenę. Uznanie ze strony widowni to największa radość i powód do dumy dla młodych aktorów. Dzieci wiedzą, że odnoszą osobisty sukces, budzi się w nich nadzieja, dążą do nowych osiągnięć. Aprobata i uznanie ze strony publiczności daje poczucie własnej wartości. Buduje zaufanie do siebie samego. Dziecko uczy się współdziałania i współistnienia z grupą. Udział w spektaklach ma także olbrzymi wpływ na sferę ruchową dziecka - daje swobodę ruchu, zaspakaja potrzebę działania. Osoby nadpobudliwe natomiast muszą zapanować nad sobą, wyciszyć się i skupić, aby wyjść na scenę.

Najważniejsza jest jednak wspólne przeżywanie pozytywnych emocji.

Beata Kurda