Aktywność dzieci przedszkolnych

 W wieku przedszkolnym, jak i we wcześniejszych fazach rozwoju, najważniejszą formą aktywności jest zabawa. Z czasem jednak przekształca się ona w pracę . Praca jest tutaj rozumiana jako zaprogramowane przez wychowawcę działanie, któremu dziecko się poddaje. Wiedza o świecie jest zdobywana również poprzez zorganizowaną formę czasu, jaką jest czytanie lub pisanie. U dziecka pojawia się gotowość do podejmowania działań nastawionych na osiągnięcie celu, umiejętność organizowania sobie warunków działania. Dominacja jednej tylko formy aktywności nie prowadzi do rozwoju. Gdy nauczyciel mówi dokładnie, co dziecko ma zrobić i w jaki sposób, motywacja wewnętrzna dziecka i zainteresowanie przedmiotem spada. Gdy nauczyciel określa granice i sposób działania, uniemożliwia rozwój twórczej aktywności dziecka. Jednocześnie spontaniczne działanie dziecka samo w sobie również nie jest rozwijające, gdyż nikt nie stawia przed nim wymagań, które mogłoby spełnić. Może powtarzać wyuczone schematy, w konsekwencji nie odkrywając niczego nowego. Najbardziej korzystnym rozwiązaniem jest połączenie wymagań wychowawcy z akceptacją i wsparciem indywidualnych działań dziecka.

Z pracą i nauką jest bezpośrednio związana aktywność językowa. Dzieci w tym wieku opanowały już podstawy gramatyki oraz wymowy języka. Rozumienie słów, związane z ich ciągłym przyswajaniem, jest niezbędne do prawidłowego wykonywania poleceń nauczyciela. Coraz trudniejsze zadania i wymagania, które stawia on przedszkolakom, wiążą się niekiedy z długimi objaśnieniami i wskazówkami. Język jest również niezbędny do tworzenia fikcyjnej rzeczywistości podczas zabawy. Przede wszystkim jednak język pozostaje podstawowym instrumentem porozumiewania się i komunikowania swoich potrzeb. Głośne czytanie dziecku pozwala mu najszybciej przyswoić i opanować tę trudną umiejętność.

     W późnym wieku przedszkolnym ważna jest również aktywność plastyczna. Dzieci nie tylko mogą w ten sposób wyrażać swoje ukryte uczucia, ale również rozwijają swoje umiejętności graficzne. Pewność kreski i wyćwiczenie ruchu ręki są ważne ze względu na naukę pisania, która sprawia wiele trudności z powodu wymaganej precyzji i koordynacji ruchów. Aktywność plastyczna rozwija również poczucie estetyki, zwłaszcza wtedy gdy twórczy nauczyciele pozwalają korzystać dzieciom z różnorodnych materiałów, tworzyw, środków wyrazu: wycinanek, plasteliny, gliny, farb, kredek, flamastrów, kartonów, resztek tkanin itd. W ten sposób rozwijają one swoją wyobraźnię twórczą, ale również odtwórczą, jeżeli ich zadaniem jest przerysowanie jakiegoś przedmiotu czy postaci. Rozwijają się także takie funkcje poznawcze, jak uwaga, pamięć i myślenie konkretno-obrazowe.

                                             

        opracowała : M. Jolanta  Bizub

Na podstawie:

Dudzińska I.: Wychowanie i nauczanie w przedszkolu WSiP 1983