Nauka jazdy na kucyku

W naszym przedszkolu prowadzona jest tak zwana nauka jazdy konnej.

Dzieci dosiadają kucyka, który co tydzień jest gościem na naszym placu przedszkolnym. Poza tym, że przedszkolaki mają wielką frajdę, przedszkole realizuje również ukryte cele podczas tej zabawy. Nie można powiedzieć, że prowadzimy z naszymi maluchami hipoterapie, ale część z jej elementów jest wprowadzana w lekcje jazdy konnej naszych podopiecznych. Chciałam Państwu przybliżyć czym jest pełna hipoterapia, czym się charakteryzuje i jakie przynosi efekty.

Hipoterapia – forma rehabilitacji psycho-ruchowej, do której stosuje się konia. Jest jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej, czyli oddziałującej jednocześnie ruchowo, sensorycznie, psychicznie i społecznie. Stosowana jest zarówno u dzieci, u młodzieży, jak i u dorosłych. Dobroczynne dla zdrowia skutki kontaktu z koniem znane były już w starożytności; jako metoda leczenia pojawiły się w nowoczesnej medycynie w latach 50.-60. XX w., zwłaszcza w neurologii, ortopedii i psychiatrii

Hipoterapia jest ściśle powiązana z innymi metodami rehabilitacyjnymi i terapeutycznymi i w pełni korzysta z ich dorobku. Celem terapii z koniem (z elementami jazdy konnej) jest przywrócenie pacjentom sprawności fizycznej i psychicznej w możliwym do osiągnięcia zakresie. Hipoterapia stanowi jeden z elementów rehabilitacji leczniczej i jako taka jest prowadzona przez specjalistę, na zlecenie i pod kontrolą lekarza. Hipoterapeuta pełni rolę asekurującą, zapewniając bezpieczeństwo oraz rolę przewodnika w kontakcie ze zwierzęciem. Konie stosowane w hipoterapii dobiera się starannie pod kątem pożądanych cech (przede wszystkim cech charakteru). Muszą one być m.in.: łagodne, posłuszne, o odpowiedniej budowie i wieku. Jedną z najpopularniejszych ras koni stosowanych w Polsce do hipoterapii są konie huculskie. Ponadto, koń powinien być dobrany do jeźdźca, do jego wzrostu i potrzeb rehabilitacyjnych. Czasami do hipoterapii wlicza się terapię na ośle, zwaną onoterapią.

Działanie hipoterapii

  • korygowanie postawy ciała;
  • regulacja napięcia mięśniowego;
  • kontakt z przyrodą, działanie motywacyjne;
  • doskonalenie równowagi, koordynacji, orientacji w przestrzeni, schematu własnego ciała, poczucia rytmu;
  • stymulacja i normalizacja czucia powierzchniowego;
  • zwiększenie poczucia własnej wartości, zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych;
  • rozwijanie pozytywnych kontaktów społecznych.

GALERIA cz.1

GALERIA cz. 2

GALERIA cz. 3

GALERIA cz.4